U okviru fonda muzejske biblioteke od 2017. godine baštini se lična biblioteka lokalnog istraživača istorije, Đoke Gave. Od supruge Radmile Gava, muzej je 2017. godine zaprimio zaostavštinu koju čine tri osnovne celine: lična biblioteka, kolekcija negativa na staklu, fotografije i građa.
Zaostavština predstavlja ne samo osnovni materijal koji je ostao iza ostavioca, već i važan segement u razumevanju kako rada pojedinca, tako i opštih konteksta razvoja istorije i društva u celosti. Na ovaj način sačuvan je životni rad i delo zaostavioca. Legatorstvo se u okviru muzejske i bibliotečke delatnosti smatra jednim od najplemenitijih poteza pojedinaca kada ustanova dobija na čuvanje materijal koji se u celosti odnosi na pojedinca. Obradom i analizom legata moguće je ne samo razumeti materijal koji je legator ostavio ustanovi na baštinjenje, već i razvojni put pojedinca.
Jedan od osnovnih ciljeva legatora i darodavaca zaostavština je očuvanje sećanja na pojedinca, kolekcionara ili stvaraoca građe koja čini legat. Stoga, legati čine posebno zjačajne celine u okviru svake bibliotečke i muzejske ustanove, sa ciljem očuvanja kulturnog nasleđa, ali i sećanja na pojedince. Po količini i vrsti materijala legati i zaostavštine su najčešće velike kompleksne celine koje čini raznovrsni materijal koji se odnosi kako na stručni razvoj legatora, tako i privatni aspekt ličnosti. Stoga će se neretko u materijalu naći različite diplome, lični dokumenti, korespodencija, kao i rukopisi koje autor najverovatnije nikada nije planirao da publikuje, ali i rukopisi prethodnih verzija već objavljenih tekstova.
U sklopu muzejskih zbirki Muzeja u Beloj Crkvi, kao i muzejske biblioteke, baštini se više zaostavština koje se odnose na očuvanje sećanja na pojedince koji su ostvarili značajan uspeh u različitim domenima društvenog života, kako lokala, tako i jugoslovenskog prostora. Naročito se ističe posebna „Poklon zbirka pozorišnog materijala Živana Ištvanića, Spomenke i Svetlane Rašajski“, koja je zaprimljena, kategorisana i kataloški publikovana 2016. godine. Ovo ujedno predstavlja i jedinu kompleksnu poklon zbirku Muzeja u Beloj Crkvi. Među zaostavštinama, muzej baštini u okviru Likovne zbirke slikarska, crtačka i grafička ostvarenja Petra Кubičele i Aleksandra Jovanovića koji su zaprimljeni u formi zaostavština od naslednika. Ostale zaostavštine se pre svega baštine u okviru fondova muzejske biblioteke, zaostavioca Đoke Gave, Dejana Adama i Rastka Rašajskog. Svaka od zaostavština je specifična po vrsti materijala, ali i značaju koji ima na lokalnom i širem nivou.
U okviru fonda muzejske biblioteke od 2017. godine baštini se lična biblioteka lokalnog istraživača istorije, Đoke Gave. Od supruge Radmile Gava, muzej je 2017. godine zaprimio zaostavštinu koju čine tri osnovne celine: lična biblioteka, kolekcija negativa na staklu, fotografije i građa. Materijal je zaprimljen, evidentiran i nakon potpisivanja ugovora, konstatovano je da se u zaostavštini nalazi 244 monografske i serijske publikacije, 4 primerka stare i retke knjige, 22 primerka novina, 18 fotografija i 148 negativa i pozitiva na staklenom nosaču. U okviru ačuvane lične biblioteke najzastupljenija je literatura istorijske tematike, kao i brojne knjige sa kraja 19. veka na mađarskom jeziku. Željom darodavca precizirano je da će materijal biti nedostupan za istraživače u vremenskom periodu od pet godina od dana preuzimanja.
Кako je 2022. godine istekao vremenki rok zabrane korišćenja materijala, Narodna biblioteka Bela Crkva je u okviru projekta digitalizacije kolekcije fotografija na staklenim nosačima digitalizovala svih 148 staklenih ploča, a 2025. godine, u okviru projekta „Zarobljena svetlost“ izbor iz zaostavštine je publikovan u istoimenom albumu fotografija. Na ovaj način deo materijala koji se baštini u okviru zaostavštine je postao javno dostupan. Кolekcija negativa i pozitiva na staklu predstavlja jednu istorisjki najznačajnijih muzejskih kolecija, u okviru koje je dokumentovan izgled arhitekture Bele Crkve sa početka 20. veka, što u značajnoj meri doprinosi očuvanju identiteta kulturnog nasleđa Bele Crkve. Sa druge strane, ovaj materijal se smatra materijalom istoriskih činjenica prvog reda jer na svedoči o stvarnom stanju u zatečenom momentu.
Đoka Gava je rođen 1943. godine u Jasenovu. Bavio se književno-istorijskim radom, objavio knjige: „Jasenovačka crkva“, „Škole i učitelji u Jasenovu“. Pisao je putopise i eseje, objavljivane u književnoj periodici. Preminuo je 2009. godine u Beloj Crkvi.
Iako se u javnom diskursu često čuje da je Narodna biblioteka Bela Crkva sa Muzejem u Beloj Crkvi mala ustanova, lokalnog karaktera, fondovi, zbirke i kolekcije koje ova ustanova baštini, često prevazilaze elemente lokalnog prostora. Dva značajna legata koji se baštine u biblioteci svedoče o istoriji jugoslovenskog pozorišta, dok brojne zaostavštine u muzejskim zbirkama predstavljaju važan element u razumevanju kulturnog, istorijskog i umetničkog ambijenta Bele Crkve, Banata, Vojvodine, Srbije, ali i šire.
Projekat „Ime koje se pamti – serijal o legatorima i ostaviocima zaostavštine Beloj Crkvi“ sufinansira Pokrajinski sekretarijat za kulturu, javno informisanje i odnose sa verskim zajednicama. Stavovi izneti u podržanom medijskom projektu nužno ne odražavaju stavove organa koji je dodelio sredstva.