Dekorativni tanjir sa reljefnim prikazom scene ulaska Jana III Sobijeskog u oslobođeni Beč je izrađen od keramike, sa reljefom izvedenim u štukaturi, obojen smeđim tonovima.
Centralna figura je poljski kralj Jan III Sobijeski na konju, u pratnji visokih vojnih oficira, dok se narod klanja i maše u znak zahvalnosti. U pozadini se vide obrisi razrušenog grada.
Dvomesečna opsada Beča kojom je komandovao veliki vezir paša Кara Mustafa okončana je 12. septembra 1683. godine, žestokom borbom između udruženih poljsko-austrijsko-nemačkih snaga koje je predvodio Jan III Sobijeski i turske vojske. Osmanska vojska je potpuno poražena, a Кara Mustafa se ozleđen povukao bežeći ka Mađarskoj. Sledećeg dana, poljski kralj kao trijumfator ulazi u oslobođenu prestonicu, gde nakon bogosluženja u Avgustinskoj crkvi napušta Beč. Car Leopold I sledećeg dana ulazi u svoju prestonicu. Prilikom susreta dvojice vladara 15. septembra, poljski kralj je rekao „Drago mi je, Sire, što sam mogao da vam učinim jednu tako malu uslugu!„, a car je uzvratio gestom skidanja šešira. U znak sećanja na pobedu, na glavnoj gradskoj kapiji je zlatnim slovima postavljen natpis na latinskom: Uz pomoć Isusa Hrista / Bez pomoći najhrišćanskijeg kralja / Usprotiv najnehrišćanskijem kralju / Beč stoji slobodan / Turska moć je uzdrmana / Pobuna je propala.
Pobeda hrišćanskih snaga nad osmanima je rezultirala oslobođenjem prestonice, ali i početkom duge borbe za oslobođenje teritorija. Veliki Bečki rat koji je započeo opsadom grada 1683. i trajao do 1699. godine, okončan je mirom u Sremskim Кarlovcima. Ovi događaji su se prosredno odrazili i na prostor Banata, stvarajući preduslove za niz narednih oslobodilačkih ratova, povlačenje Turaka i konstituisanje Habzburškog carstva.
Ovaj dekorativni tanjir nastao je u keramičarskoj radionici Johana Mareša u gradu Ušti nad Lebem, današnja Češka Republika. Johan Mareš (1821-1914) bio je keramičar i vlasnik radionice za proizvodnju predmeta od keramike i porcelana u Ušti nad Lebem. Nasledio je keramičarsku radionicu nakon smrti svog tasta, Adolfa Behera i oformio proizvodnju pod sopstvenim imenom 1863. godine. Кombinujući metarijale i tehnologiju proizvodnje porcelana, stvoren je čvršći i izdržljiviji porcelan, čija je serijska proizvodnja dovela do razvijanja i jačanja radionice.
Projekat „Istaknute priče stalne postavke Muzeja u Beloj Crkvi“ sufinansira Pokrajinski sekretarijat za kulturu, javno informisanje i odnose sa verskim zajednicama. Stavovi izneti u podržanom medijskom projektu nužno ne odražavaju stavove organa koji je dodelio sredstva.
Оставите одговор